Μπαμπάδες: πόσο έχετε αλλάξει!

- Δεν ακούς, ε; Δεν ακούς παλιόπαιδο! Κάτσε να έρθει ο πατέρας σου και θα δεις τι θα πάθεις! Όλα θα του τα πω! Όλα! Δεν σε γλυτώνει τίποτα! 

Οι παλαιότεροι από μας έχουν ζήσει αυτές τις ένδοξες εποχές που ο μπαμπάς ήταν ο μπαμπούλας, ο φόβος και ο τρόμος προσωποποιημένος! Αυτός που έφερνε το ψωμί στο σπίτι, επέβαλε την πειθαρχία και δεν ήθελε ν’ ακούσει κιχ όταν κοιμόταν το μεσημέρι!  

Από τότε έχουν αλλάξει πολλά. Οι σημερινοί μπαμπάδες δείχνουν την ευαίσθητη πλευρά τους και έχουν μία πιο παιχνιδιάρικη σχέση με τα παιδιά. Ναι μεν επιβάλλουν την πειθαρχία αλλά με σεβασμό, επικοινωνία και νοιάξιμο παρά με τιμωρία.

Και ας έρθουμε στο προκείμενο:

Την Κυριακή αυτή είναι η γιορτή του πατέρα. Μία γιορτή όχι τόσο διάσημη όσο αυτή της μητέρας και λίγο παραγκωνισμένη. Όπως παραγκωνισμένοι νιώθουν και κάποιοι μπαμπάδες που τους επισκιάζει η επιρροή της μαμάς. Και όμως οι περισσότεροι είναι πάντα εκεί για τα παιδιά τους νοιάζονται πραγματικά και θέλουν να γίνουν οι καλύτεροι γονείς που μπορούν να γίνουν.

Οπότε, μπαμπάδες μη σας παίρνει από κάτω, ιδού κάποιοι λόγοι για τους οποίους είστε πολύ σημαντικοί:

Εκπαίδευση και σχολείο

Όταν οι μπαμπάδες ασχολούνται με την εκπαίδευση των παιδιών, αυτά έχουν καλύτερα αποτελέσματα, λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς και απολαμβάνουν περισσότερο το σχολείο.

Ψυχική υγεία

Όταν τα παιδιά νιώθουν την προστασία του μπαμπά, έχουν καλύτερη ψυχική υγεία και ζητάνε ευκολότερα βοήθεια για πράγματα που τα απασχολούν. Επίσης είναι λιγότερο πιθανό να μπλέξουν με αλκοολισμό ή ουσίες κατά τη διάρκεια της εφηβείας. 

Σχέσεις με τους άλλους

Ο τρόπος με τον οποίο ο πατέρας  φέρεται στο παιδί επηρεάζει τον τρόπο που αυτό βλέπει τους άλλους ανθρώπους. Διαλέγουμε τους φίλους και τους συντρόφους μας ανάλογα με το πώς αντιλαμβανόμαστε τη σχέση με τον πατέρα μας.

Παιχνίδι

Το παιχνίδι με τον μπαμπά είναι συνήθως πιο άγριο και απαιτεί πολύ ενέργεια και δημιουργικότητα. Έτσι τα παιδιά μαθαίνουν να εκφράζονται, να ακολουθούν οδηγίες, αλλά και να παίρνουν ρίσκα σε ένα ασφαλές γι' αυτά περιβάλλον. Σε αντίθεση με τις μαμάδες που θέλουν να τους περάσουν το μήνυμα ότι είναι ασφαλή και προστατευμένα από τον κόσμο, οι μπαμπάδες μέσα από το παιχνίδι τους λένε να κάνουν ένα βήμα παραπάνω και να εξερευνήσουν τον κόσμο. 

Γι' αυτό λοιπόν μπαμπάδες, μην το βάζετε κάτω, ξέρουμε ότι είστε εξίσου σημαντικοί στο μεγάλωμα των παιδιών και σας αγαπάμε πολύ!

Ετοιμαστείτε να περάσετε μια υπέροχη γιορτή προς τιμή σας αυτή την Κυριακή! 

Όχι σημαίνει όχι; Κι όμως, δεν είναι τόσο αυτονόητο!

Γυναικοκτονίες, βιασμοί, παιδόφιλοι, επιθέσεις και κακοποιήσεις παντός τύπου. Τι γίνεται βρε παιδιά; Έχουμε επιδημία βίας; Δεν περνάει μια μέρα τώρα τελευταία που να μην βγαίνει κάποια τέτοια είδηση, η μία πιο απίστευτη από την άλλη!

Κι εμείς τι κάνουμε; Πώς προστατεύουμε τα παιδάκια μας από όλα αυτά; Πώς τα βοηθάμε να εξελιχθούν σε ώριμους ενήλικες που σέβονται τα όρια των άλλων αλλά και τα δικά τους; Μπορούμε να προνοήσουμε πριν γίνει το κακό; Πόσο νωρίς ξεκινάμε να τους μιλάμε για την συναίνεση, για την οποία γίνεται πολύς λόγος τώρα τελευταία και τι τους λέμε;  

Αυτό που θέλουμε είναι να ξέρουν ότι αυτά κάνουν κουμάντο στο σώμα τους, ότι έχουν δικαίωμα να πουν όχι αν αισθάνονται άβολα και να σέβονται επίσης το όχι των άλλων. 

Τηλεκπαίδευση: Πώς να μην χάσουμε τα λογικά μας!

Εκπαίδευση εξ αποστάσεως: καλώς ήρθατε!

   Με τα σχολεία κλειστά λόγω της γνωστής και μη εξαιρετέας πανδημίας, οι περισσότεροι ανακαλύπτουμε τις χαρές της υπέροχης τηλεκπαίδευσης! Καλούμαστε να αναλάβουμε υποχρεώσεις και ρόλους που κάθε άλλο παρά παραδοσιακοί είναι.

Οι γονείς τρέχουν ξαφνικά να βρουν  συσκευές για όλα τους τα παιδιά και για τους ίδιους, αν δουλεύουν από το σπίτι. Γίνονται με το ζόρι εξπέρ της τεχνολογίας κι από εκεί που δεν σκάμπαζαν απ' αυτά, τώρα ξέρουν και λύνουν τα προβλήματα που προκύπτουν στο webex, το zoom, στη σύνδεση και οπουδήποτε αλλού!

Διδάσκοντας μασκοφορεμένοι.

 Όπως δείχνουν τα πράγματα, η μόδα Φθινόπωρο/Χειμώνας 2020 στα σχολεία προστάζει μάσκα ως αξεσουάρ! Πέρα όμως από την πλάκα, η φετινή σχολική χρονιά θα είναι σίγουρα πολύ διαφορετική από τις προηγούμενες. 

 Όσοι διδάσκουν αναρωτιούνται πώς θα μπορέσουν να μιλούν για ώρες πίσω από μια μάσκα, προσπαθώντας να προβάλλουν όσο μπορούν τη φωνή τους για να τους ακούν οι μαθητές. Πώς θα μπορέσουν να επικοινωνήσουν μόνο με το βλέμμα με κρυμμένο το χαμόγελο και τα χαρακτηριστικά του προσώπου;

Μασκοφόροι στα σχολεία!

 Όπως φαίνεται η φετινή σχολική χρονιά θα είναι εντελώς διαφορετική από τις προηγούμενες. Παιδιά, γονείς, δάσκαλοι και όλοι όσοι έχουν κάποια σχέση με την εκπαίδευση είναι μέσα στην αβεβαιότητα: κοινωνική απόσταση, διαφορετικά διαλείμματα, εξ αποστάσεως διδασκαλία και... οι φοβερές και τρομερές ΜΑΣΚΕΣ!!! 

Το δώρο που λατρεύουν όλες οι μαμάδες!!!

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή η ίδια σπαζοκεφαλιά: τι να πάρουμε στη μαμά που γιορτάζει; Λουλούδια; Κάποιο κόσμημα ίσως; Γλυκά;
Μήπως φέτος να δωρίσουμε στη μαμά κάτι που πραγματικά θα ήθελε και έχει ανάγκη; 

Covid-19: Ο ιός που σκότωσε το Πάσχα;;;

Αυτός ο καινούργιος ιός μας έχει κάνει να χάσουμε τ'αυγά και τα πασχάλια και κρατάει όμηρο τη ζωή μας! Είναι απίστευτο το πόσο άλλαξε ο κόσμος μας από την αρχή του Μάρτη: Εγκλεισμός, καραντίνα, μένουμε σπίτι, σχολεία-μαγαζιά κλειστά, κορονοϊός παντού!!! Διάφορες σκέψεις περνούν από το μυαλό του καθενός από μας: Από το τι θα γίνει με τη δουλειά, με τα χρήματα που τελειώνουν, με τα σχολεία που δεν ανοίγουν και τις εξετάσεις των παιδιών, μέχρι το πότε θ'ανοίξουν τα κομμωτήρια να βάψουμε επιτέλους τις άσπρες ρίζες και τα γυμναστήρια γιατί όσο και να το κάνουμε, Απρίλης έφτασε και το καλοκαίρι που θα βγούμε στις παραλίες κοντοζυγώνει. 

Όσοι ασχολούμαστε με παιδιά, έχουμε γίνει ειδικοί στη διαδικτυακή διδασκαλία και έχουμε πλέον γνώμη για τα υπέρ και τα κατά της κάθε πλατφόρμας και εφαρμογής, από εκεί που πριν ένα μήνα δεν είχαμε καν ιδέα ότι υπήρχαν όλα αυτά! 

Μαμά, θα πεθάνουμε από κορονοϊό ή θα μας σκοτώσουν οι λαθρομετανάστες;

Και τώρα; Τι απαντάμε;;;

Μεσημεράκι Σαββάτου. Έχεις ξαπλώσει στον καναπέ και λαγοκοιμάσαι χαζοβλέποντας τηλεόραση. Το παιδί δίπλα σου παίζει με τον σκύλο. Και ξαφνικά ειδήσεις: νέα επιβεβαιωμένα κρούσματα κορονοϊού, έκτακτα μέτρα παίρνει η κυβέρνηση, αδειάζουν τα σουπερμάρκετ, κλείνουν τα σχολεία... Και περνάμε σε άλλες ειδήσεις: νέα ένταση και δακρυγόνα στον Έβρο, λαθρομετανάστες προσπαθούν να διασχίσουν το Αιγαίο, άνθρωποι χτυπούν ο ένας τον άλλον, παιδάκια κλαίνε...

Εντάξει, τα κατάφεραν! Έχασες τον ύπνο και την ηρεμία σου! Γυρνάς και βλέπεις το παιδί να έχει αφήσει τον σκύλο και να κοιτάζει τρομοκρατημένο την οθόνη. Ωραιότατα!!!

Κλείνεις λοιπόν πανικόβλητη την τηλεόραση και προσπαθείς να το ηρεμήσεις λέγοντας τι;;; Εδώ σε θέλω!!!

Αν ξανακούσω να λες "βαριέμαι" καλοκαιριάτικα...

Το καλοκαιράκι είναι εδώ για τα καλά και κάθε γονιός που σέβεται τον εαυτό του, τρέμει μήπως ακούσει την τρομερή αυτή λέξη να βγαίνει από το στόμα του παιδιού του: "Βαριέμαι"!!!
Πανικός!!! Βαριέται!!! Και τώρα;;; Τι κάνουμε;;;

Αρχίζουμε να προτείνουμε έτοιμες λύσεις γιατί νοιώθουμε ότι το παιδί δυσανασχετεί και η κατάσταση του είναι δυσάρεστη. Έτσι έχουμε τον παρακάτω εποικοδομητικό διάλογο: 
-Βγες έξω να παίξεις.
-Βαριέμαι.
-Παίξε με τα παιχνίδια σου.
-Βαριέμαι.
-Διάβασε ένα βιβλίο.
-Βαριέμαι.
-Ζωγράφισε κάτι.
-Βαριέμαι.
-Ε, δες τηλεόραση.
-Βαριέμαι.
Και πάει λέγοντας...

Στόχοι για τη νέα χρονιά και 4 τρόποι να τους κάνουμε πραγματικότητα!

Καινούργια χρονιά, καινούργια αρχή!

Κάθε Γενάρη λες και γίνεται κάτι μαγικό. Λες και ξεχνάμε το φορτίο που σέρναμε πίσω μας μέχρι το Δεκέμβρη, τα αποκλείεται, τα δεν μπορώ, τα δεν είναι αυτά για μένα, τους περιορισμούς που βάζουμε στον εαυτό μας. Λες και σέρνεται επιδημία αισιοδοξίας και ελπίδας και την κολλάνε όλοι! Τι κι αν δεν έχω πατήσει στο γυμναστήριο εδώ και κάτι μήνες, από Γενάρη θα πηγαίνω κάθε μέρα. Τι κι αν καπνίζω σαν φουγάρο, με το που μπει η καινούργια χρονιά θα το κόψω μαχαίρι. Τι κι αν δεν βάζω δεκάρα στην άκρη, με το που θα πέσει ο πρώτος μισθός του χρόνου θ΄αρχίσω αποταμίευση!

Το θέμα είναι πώς θα μπορέσουμε να κάνουμε αυτή την αισιοδοξία και αποφασιστικότητα να κρατήσει και τους δώδεκα μήνες της καινούργιας χρονιάς και να μην ξεφουσκώσει με το που θα μπούμε και πάλι στη ρουτίνα της καθημερινότητας. Για να δούμε λοιπόν....
Υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε για να πετύχουμε επιτέλους τους στόχους για τη καινούργια χρονιά που θέλαμε να πετύχουμε από πέρυσι, είχαμε βάλει από πρόπερσι, ήδη σχεδιάσει από παραπρόπερσι και υποσχεθεί στον εαυτό μας να πετύχουμε ακόμα πιο πριν;;;;;

Χριστουγεννιάτικες σκέψεις

Χριστούγεννα από Οκτώβρη;

Είναι η ιδέα μου ή τα Χριστούγεννα έρχονται όλο και πιο νωρίς χρόνο με τον χρόνο; Πριν μερικά χρόνια, στις αρχές του Δεκέμβρη εμφανίζονταν δειλά-δειλά τα πρώτα στολίδια στα μαγαζιά και οι πρώτες χριστουγεννιάτικες διαφημίσεις στην τηλεόραση και τα περιοδικά. Στα περισσότερα σπίτια αρχίζαμε σιγά-σιγά να στολίζουμε στα μέσα του μήνα. Υπήρχαν και κάποιοι που στόλιζαν στις αρχές αλλά ήταν η μειοψηφία και τους θεωρούσαμε υπερβολικούς. Καλά θυμάμαι, έτσι δεν είναι;

Και ξαφνικά... λες και μεταφέρθηκε η γιορτή! Στολισμοί καταστημάτων και διαφημίσεις από τον Οκτώβρη, αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από το Νοέμβρη με φωτογραφίες τέλειων γιορτινών σαλονιών συνοδευόμενες με σχόλια του στυλ "Στολίσαμε επιτέλους και φέτος! Αργήσαμε λίγο!"

Αργήσαμε λίγο;;; Το Νοέμβρη;;; Τι έγινε ρε παιδιά;; Έχασα κάτι;; Μήπως δεν κατάλαβα καλά;;;
Μας ρούφηξε η τεχνητή δίνη της μανίας των Χριστουγέννων;;; Αισθανόμαστε υποχρεωμένοι να στολίσουμε, να ψωνίσουμε, να δείξουμε ότι δεν μείναμε πίσω στον αγώνα δρόμου των γιορτών;;